Industrial

Zenity 7, 8, 9 i D to kolejna seria Zenitów, która nie była sprowadzana
do Polski i której produkcja była znikoma. Cechą szczególną Zenita 7,
wyprodukowanego w ilości 3.024 sztuk, był adapterowy system
mocowania obiektywu. Otóż do korpusu aparatu był za pomocą złącza
bagnetowego mocowany adapter z gwintem M39x1 lub adapter z
gwintem M42x1. Pomiar światła przez obiektyw był dokonywany za
pomocą nakładanej na aparat nasadki, która była mechanicznie
sprzężona z przysłoną i migawka. Nowością była migawka szczelinowa o
zakresie 1s. do 1/1000s. Czas synchronizacji wynosił 1/125s. Aparat
produkowano w latach 1968 - 1971. W wizjerze znajdował się sygnał
przypominający o konieczności naciągu migawki. Wymiary:
150x100x110 mm. Masa: 1100 g. Konstruktorzy: I.I. Katkow, T.W.
Simielnikow. Oprócz w/w Zenita 7 zaprojektowano, ale nie wdrożono do
produkcji seryjnej następujące modele: Zenit D, którego
wyprodukowano 63 sztuki (w latach 1969 - 1970). Model ten miał
pomiar TTL i był zautomatyzowany. Ważył 1200g., a jego wymiary to:
152x94x108 mm. Zenit 8 był prototypem lustrzanki z auto focusem (!).
W planach konstrukcyjnych znajdował się także Zenit 9 z pomiarem
TTL. Waga Zenita 9 to 930g. a wymiary: 150x100x70 mm. Jego
konstruktorem był W.K. Matwiejew.